incumbir
/ĩkũˈbiɾ/
verbMeanings
- to entrust, to put in charge
- to be the duty of
Examples
Fui incumbido de organizar a festa.
I was put in charge of organising the party.Incumbi o Rui de comprar o pão.
I put Rui in charge of buying the bread.Conjugation
Presente
| eu | incumbo |
|---|---|
| tu | incumbes |
| ele / ela / você | incumbe |
| nós | incumbimos |
| eles / elas / vocês | incumbem |
Imperativo
| tu | incumbe |
|---|---|
| você | incumba |
| nós | incumbamos |
| vocês | incumbam |
Pretérito perfeito
| eu | incumbi |
|---|---|
| tu | incumbiste |
| ele / ela / você | incumbiu |
| nós | incumbimos |
| eles / elas / vocês | incumbiram |
Pretérito imperfeito
| eu | incumbia |
|---|---|
| tu | incumbias |
| ele / ela / você | incumbia |
| nós | incumbíamos |
| eles / elas / vocês | incumbiam |
Futuro
| eu | incumbirei |
|---|---|
| tu | incumbirás |
| ele / ela / você | incumbirá |
| nós | incumbiremos |
| eles / elas / vocês | incumbirão |
Condicional
| eu | incumbiria |
|---|---|
| tu | incumbirias |
| ele / ela / você | incumbiria |
| nós | incumbiríamos |
| eles / elas / vocês | incumbiriam |
Conjuntivo: presente
| eu | incumba |
|---|---|
| tu | incumbas |
| ele / ela / você | incumba |
| nós | incumbamos |
| eles / elas / vocês | incumbam |
Conjuntivo: imperfeito
| eu | incumbisse |
|---|---|
| tu | incumbisses |
| ele / ela / você | incumbisse |
| nós | incumbíssemos |
| eles / elas / vocês | incumbissem |
Conjuntivo: futuro
| eu | incumbir |
|---|---|
| tu | incumbires |
| ele / ela / você | incumbir |
| nós | incumbirmos |
| eles / elas / vocês | incumbirem |
Infinitivo pessoal
| eu | incumbir |
|---|---|
| tu | incumbires |
| ele / ela / você | incumbir |
| nós | incumbirmos |
| eles / elas / vocês | incumbirem |
gerúndioincumbindo
particípioincumbido