brüele
/ˈb̥ryə̯lə/
verbMeanings
- to cry, bawl
Examples
Er brüelt.
He cries.Conjugation
Präsens
| ich | brüele |
|---|---|
| du | brüelsch |
| er / sie / es | brüelt |
| mir ihr sie / Sie | brüeled |
Inversion
| ich | brüeli |
|---|---|
| du | brüelsch |
| er | brüelt er |
| sie | brüelt sie |
| es | brüelt's |
| mir | brüelemer |
| ihr | brüeleder |
| sie | brüeled's |
| Sie | brüeled Sie |
Imperativ
| du | brüel |
|---|---|
| ihr | brüeled |
| Sie | brüeled Sie |
Perfektha brüelet