verbüte
/v̥ərˈb̥ytə/
verbMeanings
- to forbid, to prohibit
Examples
Rauche isch da verbote.
Smoking is forbidden here.Conjugation
Präsens
| ich | verbüte |
|---|---|
| du | verbütisch |
| er / sie / es | verbütet |
| mir ihr sie / Sie | verbüted |
Inversion
| ich | verbüti |
|---|---|
| du | verbütisch |
| er | verbütet er |
| sie | verbütet sie |
| es | verbütet's |
| mir | verbütemer |
| ihr | verbüteder |
| sie | verbüted's |
| Sie | verbüted Sie |
Imperativ
| du | verbüt |
|---|---|
| ihr | verbüted |
| Sie | verbüted Sie |
Perfektha verbote